Izvođenje radova na rekonstrukciji drumskog mosta preko kanala DTD na putu  Odžaci-Bački Gračac

Predmet projekta je rekonstrukcija mosta od prednapregnutog betona preko kanala DTD koji se nalazi na putu IV kategorije Odžaci – Bački Gračac. Izveden je 1961. godine prema projektu [1] i saniran 1985. godine prema projektu [2] (videti t. 2 Tehnička dokumentacija). Most upravno, pod uglom od 90°, seče kanal DTD. Na prilazima mostu niveleta je u obostranom padu od 4% sa zaobljenjem po kružnoj krivini R = 938 m. Širina kolovoza na mostu je 6,0 m, a pešačke staze su 2 x 1,0 m, ukupna širina mosta je 8,3 m. Poprečni pad kolovoza je 2% polazeći od osovine mosta ka obe spoljne ivice, sa zaobljenjem u sredini R=50 m. Gornji stroj mosta je prethodno napregnuta konstrukcija sistema kontinualne grede na tri polja, raspona 17,0 + 41,0 + 17,0 i ukupne dužine 75,0 m. Poprečni presek sastoji se od dva sanduka promenjive visine i kolovozne ploče. Širina sanduka je 230 cm. Debljina podužnih rebara je 15 cm i povećava se nad srednjim osloncima na 30 cm, a nad krajnjim osloncima na 35 cm. Visina glavnog nosača u osi krajnjih stubova iznos 125 cm, na srednjim stubovima 230 cm i u sredini srednjeg polja 125 cm. Donja ivica konstrukcije je projektovana po kvadratnoj paraboli. Donja ploča je promenjive debljine, u sredini srednjeg polja i nad krajnjim osloncem je 10 cm a nad srednjim stubovima 30 cm. Gornja kolovozna ploča je debljine 15 cm. Prednaprezanje prema projektu [1] izvedeno je po sistemu inž. Branka Žeželja sa žicom od čelika St.160 kablovima 6Ø5 mm. Početna sila prednaprezanja po kablu iznosila je 120 kN, a procenjena trajna 100 kN. Svaki sanduk ima po dve grupe od po 30 glavnih kablova koji idu pored rebara, unutar sanduka, po celoj dužini nosača. Smešteni su u tri horizontalna reda po 10 kablova. Linija kablova se prelama na mestima poprečnih ukrućenja, a u trećini srednjeg raspona ide horizontalno. U gornjoj ploči je nad srednjim osloncima dodato 20 kablova (za jedan sanduk), a u sredini srednjeg polja dodato je 10 kablova u donjoj ploči (za jedan sanduk). Srednji oslonci su vitki armiranobetonski stubovi poprečnog preseka latiničnog slova I. Rebro stuba je konstantne debljine 20 cm, a nožice su debljine 30 cm. Rebra glavnog nosača leže na nožicama stuba. Most je uklješten u srednje stubove kojima se presek sužava ka temelju, pa je oslanjanje stuba tretirano statički kao zglobno. Nožica stuba na mestu uklještenja stuba u glavni nosač ima širinu 120 cm, a u nivou temelja 30 cm. Zbog uslova fundiranja tačka oslanjanja srednjih stubova na temelju nije horizontalno nepomerljiva – konstrukcija mosta je očigledno blago polu ramovska što je u kontrolnom proračunu zanemareno. Krajnji oporci su projektovani tako da prime što manje zemljanog potiska. Nasip je „propušten“ između platana na koja se oslanja ležišna greda krajnjeg stuba. Na krajnjim oporcima most se preko pendela oslanja na stub, a zbog pojave negativne reakcije konstrukcija je kroz pednele ankerovana u ležišnu gredu.